Kolejny pozytywny wyrok dot. OOU z 2011 roku

Sąd Okręgowy w Warszawie, w sprawie dotyczącej naszego Klienta, sygn. akt III C 1125/13 wyrokiem z dnia 9 grudnia 2015 r. zasądził odszkodowanie w kwocie 108.000 zł tytułem utraty wartości nieruchomości z odsetkami ustawowymi od dnia 1 sierpnia 2013 r. do dnia zapłaty.

Nieruchomość znajduje się w obszarze ograniczonego użytkowania wprowadzonego Uchwała nr 76/11 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20 czerwca 2011 r. poza strefą Z1 i Z2.

W pisemnym uzasadnieniu orzeczenia sąd wskazał, m.in. że:

Żadnego znaczenia nie ma, czy OOU przewiduje dla danej nieruchomości jakiekolwiek podwyższenia – w stosunku do zwykłych norm – dopuszczalnego poziomu hałasu, czy też – jak w przypadku przedmiotowej nieruchomości – tego nie przewiduje. Jak ustalono, dla nieruchomości powódki OOU nie przewiduje żadnych ograniczeń w zakresie przeznaczenia i sposobu korzystania z terenu – określono jedynie opisane w stanie faktycznym wymagania techniczne dotyczące budynków. A mimo to już samo objęcie tej nieruchomości obszarem ograniczonego użytkowania zmniejszyło – jak ustalono – jej wartość. Dzieje się tak dlatego, że nieruchomości położone w graniach obszaru ograniczonego użytkowania są postrzegane na lokalnym rynku nieruchomości jako mniej atrakcyjne i „gorsze od innych”.

Kwestia spadku wartości nieruchomości jest związana z rynkiem lokalnym, który może mieć złą opinię opartą na występujących negatywnych czynnikach środowiskowych (tak: wyrok Sąu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CSK 578/12, niepubl.). Jest naturalne, że ryzyko powiększenia się zakresu uciążliwości oraz wpływ hałasu na zdrowie i samopoczucie ludzi powoduje mniejsze zainteresowanie potencjalnym zakupem nieruchomości w tym rejonie, zwłaszcza na cele mieszkalne. Dla nabywców nie ma przy tym znaczenia ewentualny zakres przekroczeń dopuszczalnych norm, gdyż kluczowe znaczenie ma usytuowanie danej nieruchomości w strefie ograniczonego użytkowania, gdzie „normatywnie” przewidziany został obowiązek znoszenia uciążliwości większych, niż poza strefą. (por. „Dochodzenie roszczeń właścicieli nieruchomości położonych w obszarze ograniczonego użytkowania portu lotniczego”, Robert Dobrzyński, Nieruchomości/2013/10; podobnie E. Stawicka, Czy art. 129 ustawy – Prawo ochrony środowiska stanowi wyczerpującą podstawę roszczeń właścicieli nieruchomości o wyrównanie strat wynikających z ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania wokół lotnisk, tras komunikacyjnych i tym podobnych zakładów?, Palestra 2012, z. 11 – 12, s. 203 i n.).

Jak pokazała opinia biegłego, ma to dla potencjalnych nabywców znaczenie nawet wtedy, gdy owe uciążliwości sprowadzają się jedynie do konieczności mocniejszego wygłuszenia budynków. I już sama ta konieczność powoduje spadek wartości rynkowej nieruchomości objętej OOU – zwłaszcza, gdy jest to nieruchomość mieszkalna zabudowana.”

Lotnisko Chopina obsłuży rocznie 25 mln pasażerów

Przez 12 miesięcy minionego roku warszawski port obsłużył ponad 11,2 mln osób. W całym 2015 r. liczba pasażerskich operacji lotniczych, obejmująca operacje przewoźników tradycyjnych i niskokosztowych, wzrosła o 2,3 proc. i wyniosła łącznie 124,7 tys.

Przepustowość lotniska dzięki przebudowie zwiększyła się do ok. 25 mln pasażerów rocznie. W ciągu kolejnych pięciu lat Lotnisko Chopina planuje dalszą rozbudowę, w tym wydłużenie pirsu północnego, co umożliwi zwiększenie liczby stanowisk kontaktowych dla maszyn obsługujących rejsy międzykontynentalne.

W 2015 r. na lotnisku zakończyło się kilka inwestycji. M.in. oddana została do użytku nowa płyta postojowa PPS7 licząca blisko 10 ha, z sześcioma stanowiskami dla dużych samolotów kodu E lub 12 stanowiskami dla średnich samolotów kodu C.

Bardzo atrakcyjnie zapowiada się rozwój siatki regularnych połączeń Lotniska Chopina w 2016 r. Ogłoszonych zostało już 25 nowych tras, a w planach jest kilka kolejnych. Na co najmniej 11 istniejących trasach przewoźnicy zwiększą swoje oferowanie. Wśród potwierdzonych połączeń międzykontynentalnych znajdą się na pewno loty do Tokio oraz Toronto.

– Tak dynamiczny rozwój siatki połączeń z Warszawy pozwala mieć nadzieję, że w tym roku obsłużymy co najmniej 12 milionów osób. W kolejnych 2-3 latach przewidujemy wzrost ruchu na poziomie 5-6 proc. Docelowo będziemy odprawiać 25 milionów pasażerów rocznie, na co pozwala przepustowość naszego portu – zapowiada Michał Kaczmarzyk.

źródło informacji: http://www.lotnisko-chopina.pl/pl/aktualnosci-i-wydarzenia/0/217/szczegoly.html

Poniżej wykres prezentujący ilość pasażerów na lotnisku Chopina w latach 2001-2018.

pp pl ruch na lotnisku chopina warszawa 2001-2018

Lotnisko Chopina realizuje w nocy 50-60 operacji lotniczych

Na posiedzeniu sejmowej Komisji Infrastruktury w dniu 24 września 2015 r. był obecny dyrektor naczelny PP „Porty Lotnicze” Michał Kaczmarzyk. Wypowiadał się m.in. na temat funkcjonowania lotniska Chopina w Warszawie. Szczególnie istotne, w kontekście roszczeń dotyczących Obszaru Ograniczonego Użytkowania, są następujące informacje:

„W dzień możemy oczywiście upchać dużo samolotów, ale w nocy nasze możliwości są ograniczone. Obecnie pomiędzy 22.00 a 6.00 realizujemy od 50 do maksymalnie 60 operacji. Dzieje się tak wyłącznie dzięki specjalnemu systemowi do mierzenia hałasu, który zainstalowaliśmy, ponieważ bez niego maksymalnie mielibyśmy najwyżej czterdzieści kilka operacji nocnych. Jak widać, i tak sporo dokładamy w nocy”.

Zgodnie z Przeglądem ekologicznym dla lotniska Chopina, w porze nocy, powinno być wykonywane co najwyżej 40 operacji lotniczych.

W naszej ocenie, akustycy powoływani przez sąd, w celu określenia klimatu akustycznego w pomieszczeniach, powinni uwzględniać, w oparciu o powyższe dane, w wyliczeniach miarodajnego poziomu dźwięku dla pory nocy, dla perspektywy rozwoju ruchu lotniczego, co najmniej 60 operacji lotniczych.

Czym bliżej lotniska tym trudniej o odszkodowanie…

Obszar ograniczonego użytkowania dla lotniska Chopina w Warszawie został utworzony  Rozporządzeniem Wojewody nr 50 z dnia 07.08.2007 r. Osobom, które były właścicielami nieruchomości w dniu wejścia w życie OOU (tj. 25.07.2009 r.) przysługiwało prawo do wystąpienia z roszczeniem o wypłatę odszkodowań w terminie 2 lat od wejścia w życie rozporządzenia, czyli do dnia 25 sierpnia 2009 r.

Właściciele nieruchomości mogli ubiegać się na podstawie Ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska:
– o wykup nieruchomości bądź jej części,
– o wypłatę odszkodowania za utratę wartości nieruchomości,
– o wypłatę odszkodowania za koszty wypełnienia wymogów technicznych dotyczących budynków w zakresie zapewnienia w pomieszczeniach właściwego klimatu akustycznego.

W dniu 29 września 2009 r., NSA postanowieniem w sprawie II OSK 502/09, stwierdził że Rozporządzenie Wojewody nr 50 z dnia 07.08.2007 r. utraciło moc i obszar ograniczonego użytkowania nie obowiązuje. Na podstawie tego orzeczenia sądy powszechne przestały stosować to rozporządzenie i oddalały pozwy osób, które dochodziły swoich praw.

Organy administracji również zaprzestały stosowania wskazanego powyżej rozporządzenia, wydając szereg decyzji o pozwoleniu na budowę z przeznaczeniem budynków na cele mieszkaniowe, mimo iż przepisy dot. utworzenia OOU na to nie zezwalały.

Uchwałą nr 76/11 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 20.06.2011 r. obszar ograniczonego użytkowania dla lotniska Chopina w Warszawie został ponownie utworzony. 

Wielu właścicieli nieruchomości znajdujących się w nowym OOU, których nieruchomości były uprzednio w OOU z 2007 r. zdecydowało się na zgłoszenie roszczeń oraz wystąpienie do sądu z roszczeniem o wypłatę odszkodowań. Byli przekonani, że skoro OOU z 2007 r. nie obowiązywał i nie mogli dochodzić skutecznie swoich roszczeń to obecnie dwuletni termin zawity na zgłoszenie roszczeń liczy się na nowo.

Niestety, składy orzekające w takich sprawach stały na innym stanowisku. Powództwa takie oddalano ze względu na upływ terminu zawitego na zgłoszenie roszczeń, który upłynął w 2009 r.

Sąd Najwyższy orzekł w dniu 25 czerwca 2015 r. (sygn. akt III CZP 34/15) iż obszar ograniczonego użytkowania z 2007 r. nie przestał obowiązywać nie podzielając tym samym stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Niekorzystne dla właścicieli nieruchomości orzeczenie SN w sprawie OOU z 2007 r.

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2015 r.

​”Rozporządzenie Wojewody Mazowieckiego nr 50 z dnia 7 sierpnia 2007 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (Dz. Urz. Województwa Mazowieckiego z 2007 r., Nr 156, poz. 4276) nie utraciło mocy z dniem 15 listopada 2008 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.).”

Powyższe orzeczenie oznacza w praktyce, że termin na zgłaszanie roszczeń dla właścicieli nieruchomości znajdujących się w OOU z 2007 r., które po wejściu w życie OOU z 2011 r. nie zostały objęte strefą o większych ograniczeniach, upłynął w dniu 25 sierpnia 2009 r. Roszczenia zgłoszone po tym terminie nie będą uwzględniane przez sądy ze względu na upływ 2-letniego terminu zawitego.

Odszkodowania za spadek wartości nieruchomości wokół Okęcia: sąd przyznaje się do błędu

Każdy może się mylić, sądowi też się to przydarzyło – stwierdziła sędzia, wydając wyrok wstępny w sprawie przeciw Przedsiębiorstwu Państwowemu „Porty Lotnicze”.

Chodzi o odszkodowanie za spadek wartości nieruchomości położonych w obszarze ograniczonego użytkowania (OOU) ustanowionym wokół stołecznego lotniska Okęcie. Sąd doszedł do przekonania, że osoby, które miały nieruchomości w strefie już za czasów obowiązywania poprzedniego OOU z 2007 r., miały prawo wystąpić z powództwami później – dopiero na podstawie kolejnej strefy utworzonej w 2011 r. I w ich przypadku nie upłynął dwuletni termin zawity na dochodzenie roszczeń. Powód? Trudno uznać, że pierwszy obszar w ogóle obowiązywał.

Treść uzasadnienia do omawianego orzeczenia, po jego publikacji, zostanie udostępniona na naszej stronie internetowej w dziale Wyroki OOU Warszawa pod sygn. akt IV C 706/13.

Zachęcamy do lektury pełnej treści artykułu w Dzienniku Gazeta Prawna.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w sprawie terminu zawitego

Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny 27 listopada 2014 roku w postępowaniu o sygn. akt I ACa 852/14 oddalił apelację powodów, którzy domagali się uchylenia niekorzystnego wyroku Sądu Okręgowego w postępowaniu o sygn. akt XVI GC 907/13.

Sąd Okręgowy oddalił powództwo ze względu na brak zgłoszenia roszczeń w dwuletnim terminie zawitym. Sąd Apelacyjny podzielił to stanowisko, wskazując jednak na możliwość zastosowania szerokiej wykładni rozumienia czynności zgłoszenia roszczeń oraz wskazując, że niejednoznaczne orzecznictwo sądów administracyjnych może mieć wpływ na usprawiedliwienie uchybienia w tym zakresie.

W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny zawarł między innymi następujące tezy:

„/…/ Art. 129 ust. 4 p.o.ś. ustanawia dwuletni termin do wystąpienia z roszczeniem, rozumianym jako zgłoszenie roszczenia zobowiązanemu (oczywiście także, poprzez sądowe wezwanie do ugody lub zawarte w pozwie odszkodowawczym). O przerwie biegu terminu można zaś mówić, w najdalej idącej, szerokiej wykładni tego pojęcia wówczas, gdy przed jego upływem strony podejmą działania wskazujące na wolę dobrowolnego zrealizowania obowiązku, dla którego istotne znaczenie miała terminowa czynność.

„Nie można także mówić o naruszeniu art. 5 k.c., ani możności „przedłużenia” terminu zawitego, poprzez nieuwzględnienie jego upływu /…/, skoro doszło do znacznego, ponadrocznego uchybienia terminowi zawitemu, a nadto brak szczególnych okoliczności, które usprawiedliwiałyby takie uchybienie (np. poprzez wykazanie wpływu orzecznictwa sądów administracyjnych, na nieskorzystanie przez powodów ze zgłoszenia stosownego roszczenia do obowiązanego (pozwanego).”
 

Lotnisko Modlin. Ugody, negocjacje i postępowania sądowe.

Zachęcamy do zapoznania się z informacją udzieloną nam przez Panią Magdalenę Bojarską – rzeczniczkę prasową Portu Lotniczego Warszawa-Modlin na temat aktualnego stanu realizacji wniosków i pozwów w sprawie odszkodowań dot. OOU.

„W związku z utworzeniem strefy obszaru ograniczonego użytkowania (OOU), ustanowionego na mocy uchwały Sejmiku Województwa Mazowieckiego nr 139/12 z dnia 25 czerwca 2012 r., do Spółki Mazowiecki Port Lotniczy Warszawa-Modlin wpłynęło 177 wniosków o wypłatę odszkodowania. Nie wszystkie wnioski są kompletne, wiele z nich wymaga uzupełnienia. Termin składania wniosków upłynął w dniu 10.07.2014 r. Regulują go przepisy ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U.2008.25.150 z późniejszymi zmianami). Czytaj dalej

Obowiązek wyciszenia dotyczy wszystkich budynków na terenie OOU

Obowiązek zastosowania dodatkowych zabezpieczeń akustycznych w celu uzyskania odpowiedniego klimatu akustycznego dotyczy właścicieli wszystkich budynków i lokali znajdujących się w OOU, które były oddane do użytkowania przed wejściem w życie uchwały dotyczącej OOU. Potwierdzenie takiego stanowiska znajduje się w otrzymanej przez nas opinii Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego w Warszawie Departament Środowiska z dnia 13 listopada 2014 roku Czytaj dalej

Utrata wartości nieruchomości – wytyczne dla rzeczoznawców

Polska Federacja Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych – Komisja Standardów wydała zeszyt metodyczny pt. „Wartość nieruchomości na obszarach oddziaływania hałasu lotniczego„.

Zeszyt poświęcony jest problemom wyceny na obszarach oddziaływania hałasu lotniczego, i został przygotowany przez Autorów z Poznania, którzy mieli okazję doświadczyć tych zagadnień na przykładzie lotniska Poznań-Ławica.

Według autorów tej publikacji ubytek wartości nieruchomości spowodowany utworzeniem OOU dla lotniska należy szacować uwzględniając ceny transakcyjne nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianej, dla których jedyną różnicującą cechą jest brak uciążliwego hałasu lotniczego.

Zeszyt metodyczny – WARTOŚĆ NIERUCHOMOŚCI NA OBSZARACH ODDZIAŁYWANIA HAŁASU LOTNICZEGO