Roszczenia dot. OOU przedawniają się po 10 latach – wyrok Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy w sprawie Sygn. akt II CSK 161/13 orzekł, że roszczenia dotyczące odszkodowań należnych właścicielom nieruchomości za szkody powstałe w wyniku utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania przedawniają się po 10 latach od dnia wejścia w życie uchwały wprowadzającej OOU pod warunkiem dochowania terminu zawitego dotyczącego zgłoszenia roszczeń.

Wskazany powyżej, 10-letni termin przedawnienia roszczeń obowiązuje, o ile w ciągu 2 lat od dnia wejścia w życie uchwały wprowadzającej OOU uprawniony właściciel nieruchomości dokona zgłoszenia swoich roszczeń odpowiedniemu podmiotowi. Jako zgłoszenie roszczeń może być potraktowane wezwanie do zapłaty skierowane do PP „Porty Lotnicze” (dla lotniska Chopina w Warszawie) albo zawezwanie do próby ugodowej lub pozew o zapłatę.

Sąd Najwyższy wystąpił w obronie osób, które nie stawiły się na próbie ugodowej

Sąd Najwyższy w sprawie Sygn. akt III CZP 117/13 rozstrzygnął, że w przypadku niestawiennictwa na posiedzeniu sądu wyznaczonym w celu zawarcia próby ugodowej wynagrodzenie pełnomocnika przeciwnika jest określane w wysokości 120 zł, a nie w kwocie 3.600 zł lub 7.200 zł – jak to miało miejsce w przypadku bardzo dużej liczby wyroków w sprawach dotyczących odszkodowań za hałas z lotniska.

Omawiany problem dotyczy właścicieli nieruchomości, którzy samodzielnie, nie korzystając z pomocy radcy prawnego, złożyli do sądy wnioski o próbę ugodową. Po kilku miesiącach otrzymali z sądu informację o terminie, z wprowadzającą w błąd adnotacją „stawiennictwo nieobowiązkowe”. Większość osób po otrzymaniu tego pisma nie pojawiała się na wyznaczonym posiedzeniu sądu, nie zdając sobie sprawy z konsekwencji niestawiennictwa. Podczas posiedzenia sądu, które trwało nie więcej niż 2-3 minuty, sędziowie wydawali postanowienie o zasądzeniu na rzecz PP Porty Lotnicze wynagrodzenia pełnomocnika procesowego w kwocie 3.600 zł lub 7.200 zł (w zależności od kwoty wskazanej przez właściciela nieruchomości).

Obecnie jest możliwe wystąpienie do Sądu Najwyższego o stwierdzenie niezgodności z prawem takiego krzywdzącego wyroku na podst. Art. 424[1] par. 2 Kodeksu Postępowania Cywilnego, który stanowi że:

„W wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.”