Roszczenie o koszty wyciszenia nie jest uzależnione od poniesienia tych kosztów

W art. 136 ust. 3 prawa ochrony środowiska sprecyzowano, że szkodą, o której mowa w art. 129 ust. 2, są również nakłady poniesione przez władających nieruchomością w celu osiągnięcia przez istniejące budynki standardów wynikających z art. 129 ust. 2 p.o.ś.

Rozwiązując ten problem na kanwie indywidualnej sprawy, w orzecznictwie zwrócono uwagę na to, że: „Roszczenie o zasądzenie kosztów potrzebnych do rewitalizacji akustycznej budynku na podstawie art. 129 ust. 2 i art. 136 ust. 3 PrOchrŚr nie jest uzależnione od uprzedniego poniesienia tych kosztów.

Tak orzekł Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 10 kwietnia 2008 r., I ACa 2/08, M. Praw. 2010, nr 12, s. 692.

Przytoczony pogląd ma bardzo duże praktyczne znaczenie, gdyż wynika z niego, że podmiot poszkodowany na skutek ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, aby móc domagać się odszkodowania z tego tytułu, nie musi wykazywać, że już poniósł nakłady niezbędne do osiągnięcia standardów obowiązujących na obszarze ograniczonego użytkowania. Wystarczy, że udowodni, jaka musi być ich realna wysokość. Jest to bardzo istotne, gdyż wiele podmiotów może nie być stać na wcześniejsze poniesienie nakładów inwestycyjnych. Odmienne stanowisko pozbawiałoby je możliwości uzyskania odszkodowania.

Oczywiście jest to pogląd Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w określonej sprawie, ale wyznaczający linię orzeczniczą i podawany w literaturze przedmiotu. Nie można wykluczyć, że w innej sprawie sąd zajmie inne stanowisko, jednakże w literaturze przedmiotu nie napotkałem na informacje o odmiennych wyrokach. Można zatem założyć, że w pozostałych sprawach sądy będą orzekać podobnie. Nie można oczywiście wykluczyć, że jakiś skład sądowy, jako niezależny, będzie miał inne zdanie, ale aktualnie wydaje się to mało prawdopodobne.